سربازان خویش را چنین وصیت کردم.بیداران و آزادگان را نیازارید،مردمان مرا نیازارید.زنان و مادران ما را نیازارید.سربازان خردمند من مراقب مرزها و خان و مان من اند.و من سربازانم را دوست می دارم و به انان آموخته ام که راست گوی و درست کردار برآیند.و به سربازانم چنین گفته ام که هرگز هیچ شکست خورده ای را تحقیر نکنیدو هیچ اسیری را دشنام ندهید.زیرا مدارا مکتب من است.و به سپاهیان خویش گفتم چون به شهرها در آییدشکست خوردگان را گرامی بدارید و با مردمان مهربانی کنید.هر او که کودکی را هراسان کند، هر او که دل انسانی را بلرزاند به سختی کیفرش خواهم داد.زیرا مدارا مکتب من است.(1) بابل به دست من افتاد و چون به بابل شدیم سربازان و پارسیان خویش را گفتم دست به هیچ دامنی دراز نکنید.زنان و کودکان در پناه من اند.خاموشان و خستگان در پناه من اند.شکست خوردگان در پناه من اند.سلوک سربازان من سلوک پارسیان سرزمین من است و ما برای ازادی مردمان امده ایم.تنها ترانه و شادمانی باشد.(2) 1-منشور پرشیا کورش بزرگ 2-منشور پارسوماش کورش بزرگ..
کشیشان و موبدان می گویند تنها مذهب ما سلوک برامدگان زمین است.اما من به این قول گول قسم نخواهم خورد.زیرا ازادی اندیشه ،آزادی آدمی ست./اهورا مزدا شادمانی را افرید،برای مردمان افرید.پس باور بیاورید هر حکومتی که شادمانی رااز مردمان بگیرد شکست خواهد خورد.(1)/.-من فرزند پاکی ها بر این سنگ سرد نوشتم.هیچ یوغی برازنده انسان نیست./به پیروان خود گفتم من هرگز کسی را به دلیل ایین و باورش به بند نخواهم کشید.شما نیز با دانایی به ارایش اورنگ خویش برخیزید،زیرا او که نمی اوموزد خردمند نیست./تا هست خنده شادی کودکان خوش باد،تا هست رمه بسیار و رودها بسیار تر باد، تا هست هرگز دلتنگی به دیدارتان نیاید.، تا هست اندوه ادمیان و تنگدستی و تاریکی مرده باشد./و گفتم تا بر این سنگ سرد بنویسند جز اتش ازادی،هیچ چراغ روشنی براین پهنه نخواهد پایید./هرگز هیچ شکست خورده ای را تحقیر مکن.،هیچ اسیری را دشنام نده،همیشه و همه جا مردمان گرامی اند./دودمانتان در ارامش،زندگی هاتان دراز،و اینده روشن تر از امروزتان.این آروزی من است(2). ا-منشور پرشیا.(کورش بزرگ) 2-منشور شوشایانا(کورش بزرگ
